Vanmorgen startte mijn dag rondom een uur of 7. Al licht door de ramen en mijn palmboom voor mijn raam wiegde rustig heen en weer. Eerst maar eens even kijken wat er in de bewoonde wereld gebeurd op de laptop. Na rustig even wakker te worden, ontbijt (net zoals thuis :) en dan aan de studie of naar sportschool @ Low Rise Hotels Area. Daarna fris en fruitig de deur uit. Vandaag het eiland rond. Eerst riching Noord. Daar een stop bij de apotheek om een middeltje te halen tegen mijn ‘goede, nieuwe vriendjes’. Dan door ‘ International Apps’ naar de Californien Lighthouse. Deze staat op het puntje van het eiland. Ook zie je deze als eerst als je aan komt vliegen. Ik ben even gestopt om op het strand te gaan kijken: Palm Beach. Een mooi strand (met iets teveel toeristen) Wel iemand gevonden voor het insmeren van mijn rug. Dat is elke dag weer iemand anders!
Nadat ik mijn boek even heb open gehad toch maar door. Het is ongeveer 11 uur dan. Langs nog een stop rondom Palm Beach door naar Low Rise Hotels Area, Oranjestad, Hooiberg (erg lelijk :P), Santa Cruz en door naar het zuidelijkste puntje van het eiland. Hier ligt ook de gevangenis van Aruba. Tegenover de gevangenis ligt een prachtig strand. Onaangeroerd en ruig. Op het strand stap ik uit en loop een eindje. Er liggen grote stukken hout op het parelwitte zand die van veraf walvissen lijken, maar gelukkig inderdaad hout blijken te zijn. Ik wandel terug en er staat een oudere man op het strand. Ik vraag hem:’ How is it going?’ Hij antwoord in een Amerikaans accent. We komen aan de praat en kletsen een uurtje. Hij heet Dave, is 67 jaar en heeft gediend in de oorlog van Vietnam. Met drie oorlogswonden is hij terug naar Boston gegaan. Ten tijde van zijn revalidatie van een ernstige buikwond is hij toentertijd naar Australie gestuurd. Hij wilde blijven, zijn vrouw wilde niet komen. Daardoor ging hij weer terug naar Amerika. Perspectief op leven kwam veelvuldig langs. Over zijn twee zoons, ”knap maar veel te dik”, over zijn overleden vrouw, dienen in het leger, reizen, heden & verleden ging het gesprek. Tijdens klussen in zijn huis had hij net een wond aan zijn been opgelopen waarvoor hij eigenlijk even kwam zwemmen hier. Normaal is het een ruige stroming, vandaag was het rustig. Of ik meeging? Ja waarom niet! Ook in het water hielden we het gesprek gaande zo’n klein half uurtje. Lekker dobberen en springen bij hogere golven. Heerlijk! Erg leuk om zo mensen te ontmoeten. Spontaan, kort maar krachtig. Na elkaar gedag te hebben gezegd vertrekt Dave naar zijn huis op het eiland en vervolg ik mijn weg naar Baby Beach. twee jaar geleden was ik hier ook, maar het was mooier dan ik herinnerde en bovendien daardoor drukker. Aan de andere kant van BB liggen twee steigers. Dat was een mooi plaatje…Een belletje naar huis om te vertellen waar ik uithang. Of het goed ging? Ja, genieten zo! ‘ Ff alleen op de wereld’. ‘Even op reis’ … Een lekker vrij dagje. Met een grote glimlach rijd ik terug naar Oranjestad rondom een uurtje of 1530. Ik beland bij Nikki Beach waar ik hartelijk verwelkomd wordt. Je woont hier toch? Ja, ik woon hier. Mensen groeten me hartelijk, op het resort, maar ook op het gehele eiland. Erg leuk: hier een praatje en daar een groet. One Happy Island…

Laatste weekje is ingegaan. Vanavond kijken bij mijn jongens in de zaal. Ze moeten tegen elkaar spelen. Ik ben erg benieuwd. Ik denk dat het veel verschilt met mijn eigen mannen. Mijn mannen zijn natuurlijk de Heren van Gouda. Ze staan mooi als geregeld zooitje, in nieuw tenue, op de foto die ik van Ruud Montagne heb gekregen om me een glimp van thuis te doen op vangen.
Komende week train ik nog elke dag met de jongens van Aruba, ga ik nog een avond met de voorzitster van de Bond op pad en de man die alles meegeregeld heeft, studie en nog even heerlijk genieten hier tussen werk door :))